Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü’nün doğu sınırı tehlikeli bir dönüşüm geçiriyor. İttifak yıllar boyunca kuzey ve doğu kanatlarını, Rusya’dan gelebilecek doğrudan bir kara harekâtına karşı hazırladı. Ne var ki bugün tehdit tablosu daha dağınık ve daha oynak bir biçimde değişmiş durumda. Uzun süredir Rus saldırganlığına karşı öncü hat sayılan Baltık Denizi kıyısındaki ülkeler, egemen sınırları tanımayan bir dron savaşının ortasında kalmış halde. Ukrayna’nın uzun menzilli kabiliyetleri ile Rus hava sahasının kesişimi, muharebe alanı ile müttefik toprakları arasındaki ayrımın giderek silikleştiği, son derece hassas bir koridor yaratıyor.

Stockholm’den gelen son açıklamalar, NATO liderleri arasında büyüyen bu tehlikenin fark edildiğine işaret ediyor. İsveç Başbakanı Ulf Kristersson, üye ülkelerin Ukrayna’nın dron saldırılarını Rusya içindeki hedeflenen noktalara yönlendirmesine yardımcı olması gerektiğini kamuoyu önünde savundu. Diğer Baltıklı yetkililerle ortak basın toplantısında konuşan Kristersson, İHA’ların ABD öncülüğündeki bloğun hava sahasına girmemesi için doğru yönlere sevk edilmesini sağlayacak bir koordinasyonun gerekli olduğunu öne sürdü. Bu öneri, ittifak politikasında bir kaymayı ortaya koyuyor. Daha önce odak, Kiev’e silah ve istihbarat sağlamak üzerindeydi. Şimdi ise kaygı, bu silahların fiziki izini yöneterek ittifakın kendi savunma çevresini korumaya dönüşmüş durumda.

Böylesi bir denetimin gerekliliği, ses getiren bir dizi ihlale dayanıyor. Eylül 2025’te Moskova’ya yönelik dron kampanyasının ölçeği, Rus başkentinin içinde dahi savunma tedbirlerini zorunlu kılacak kadar büyümüştü. O dönemde Moskova Belediye Başkanı Sergey Sobyanin, kente doğru ilerleyen en az 46 dronun önlendiğini bildirmişti. Bu saldırılar, Ukrayna güçlerinin cephe hattının çok ötesinde, Rus topraklarının derinliklerine güç yansıtmasına dair bir emsal oluşturdu. Çatışma 2026’ya evrilirken, bu operasyonların sayısı ve menzili arttı; tehlike Baltık ülkeleri için eve daha da yaklaştı.

Bu teknolojik çarpışmalara eşlik eden diplomatik sürtüşme de sertleşti. Rusya Dış İstihbarat Servisi kısa süre önce, Letonya’nın Ukrayna güçlerinin Rus topraklarına yönelik saldırılar için kendi ülkesini bir sıçrama tahtası olarak kullanmasına izin verdiğini iddia etti. Bu iddialar doğruysa, NATO’nun tarafsızlık protokollerinin açık ihlali anlamına gelir ve gerilimi kayda değer ölçüde tırmandırır. Ancak Baltık yetkilileri, topraklarının saldırı amaçlı kullanıldığı düşüncesini kesin bir dille reddetti. Rusya’nın spesifik suçlamalarını yalanlarken, dron operasyonlarının isabetliliği konusundaki kaygının geçerliliğini de tümüyle göz ardı etmediler.

Bölge liderleri daha iyi bir operasyon disiplini ihtiyacının altını çiziyor. Polonya Savunma Bakanı Wladyslaw Kosiniak-Kamysz, Estonya ve Finlandiya’dan gelen uyarıları yineleyerek Ukrayna’nın dron konuşlandırmalarında daha hassas olması gerektiğini söyledi. Tartışma, Kiev’in egemenliğini savunma hakkını kısıtlamak üzerine değil; yan hasarın hedef ülke sınırları içinde tutulmasını sağlamak üzerine kurulu. Letonya, Estonya ve Finlandiya için risk siyasi değil, kinetik. Ukrayna’nın fırlatma bölgeleri ile Rus hava savunma ağları arasında yer alan bu ülkeler, başıboş mühimmatların isabet etmesi ya da Moskova’nın misillemesiyle vurulması ihtimaliyle gerçek anlamda karşı karşıya.

Bu konumlanma NATO’yu zor bir stratejik açmazın içine sokuyor. İttifak Ukrayna’yı savunmaya kararlı, ancak bizzat başlatmadığı bir savaşın taşması kendi güvenlik mimarisini kırılgan hale getiriyor. Bölgeden gelen raporlar, Baltık kanadının artık ateş hattına girdiğini doğruluyor. Bu gelişme, kendini açıkta hisseden üye devletlere güvence verme kapasitesini de karmaşıklaştırıyor. Dronlar düzenli biçimde NATO hava sahasına girerse, 5. Madde eşiği niyetten değil kazadan sınanabilir. Baskı, çatışmayı tırmandırabilecek resmî bir ortak komuta gerektirmeden bu hataları önleyecek fiilî koordinasyon mekanizmaları yaratmak yönünde artıyor.

Mayıs 2026’nın sonu itibarıyla uluslararası toplum, Baltık ülkelerinin Kiev’e destek ile kendi hava sahalarını güvence altına alma zorunluluğunu nasıl dengeleyeceğini dikkatle izliyor. Stockholm ve Varşova’dan yükselen ortak kanaat, askerî yardımın sıkı teknik gözetimle birlikte yürütülmesi gerektiği yönünde. Bu güvenlik protokollerini tesis etmek için zaman penceresi dar. Dron kampanyaları, kime ait olduğu net biçimde belirlenemeyen ve NATO topraklarını tehdit eden ihlaller üretmeye devam ederse, ittifak Ukrayna savunmasını desteklemek için kullanılan silahlar yüzünden çatışmanın içine çekilme riskiyle karşı karşıya kalır. Şimdi asıl zorluk, dron savaşını yönlendirirken muharebe alanının haritasını, onu savunması beklenen ülkeleri de kapsayacak şekilde genişletmemek.

◆